De schoolband van 1966-1968

Dit is mijn herinnering aan onze HBS schoolband uit de jaren 1966-1968. Maar ik zeg er meteen bij dat je met herinneringen nooit zeker weet of ze wel helemaal kloppen. Wel weet ik zeker dat het optreden tijdens de revue bij het 50-jarig bestaan van de school in 1967, het hoogtepunt van de band was. Optreden voor honderden mensen in de Pellikaan sporthal in Appingedam. Met Harry (Boelo) Blokzijl op piano, Menko Jan de Boer, viool, gitaar en zang, Jan Elfring, gitaar en zang, en ik drums en zang.

Het begon, volgens mij, ergens eind 1966, in de derde klas.  Toen, in 1966, was Jan Elfring bij ons op school gekomen. Jan was mijn buurjongen in675 Schoolband 1 Appingedam. Bij Jan thuis waren ze katholiek en hij zat

eerst  op een Klein Seminarie in Limburg, om opgeleid te worden als priester. Toen hij in de gaten kreeg hoe leuk meisjes waren, was dat het einde van de priestercarrière. 

Jan speelde al jaren gitaar, kon goed zingen en kende bijvoorbeeld alle Beatles nummers. Harry, Menko Jan en ik kenden elkaar vanaf de eerste klas. Harry had al jaren pianoles bij Arie Punt aan de Trekweg in Appingedam, thuis hadden ze ook een piano. Harry kon niet alleen van bladmuziek spelen, maar ook prima zonder en hij kon zeer goed improviseren.
MJ had vioolles en speelde bijvoorbeeld ook stukken viool tijdens de muzieklessen van Rob Smit. Hij leerde gitaarakkoorden spelen van Jan. Jan, Harry en MJ waren fantastische muzikanten en ik mocht meedoen; eerst op een theekistbas.

We repeteerden, op woensdag en zaterdagmiddag, in het muzieklokaal van het Noodgebouw. Daar stonden een piano en de theekistbas en MJ en Jan speelden onversterkt akoestisch op hun eigen gitaren. Nummers van The Beatles, Stones, Ferré Grignard, Boudewijn de Groot etc. 

 

There are places I remember, all my life,
Though some have changed.
Some forever, not for better
Some have gone and some remain.
All these places have their moments
Of lovers and friends I still can recall
Some are dead and some are living
In my life I loved them all.

(The Beatles, In My Life)

Eén van onze eerste optredens was in de kerk van Loppersum. Dominee Van Leeuwen (hervormd predikant in Loppersum van 1961 tot 1971) was een progressieve en populaire dominee. Hij organiseerde jeugddiensten en muziek was daar een belangrijk onderdeel van(heette dat een Sing-in?). We traden daar op als een soort gospelband. Gospel was in en paste goed in de kerk. Mahalia Jackson, Aretha Franklin, The Four Tops en The Edwin Hawkin Singers stonden regelmatig met hits in de top 100.  Na afloop, nadat ik me een uur had staan afbeulen op de theekist kwam er een ouderling op me af. Die sprak, wijzend op de theekist,  de gedenkwaardige woorden: “Da’s een mooi ding. Komt doar nou ook muziek oet?”.  Na afloop gingen alle instrumenten, behalve de piano, weer mee terug met de trein naar Appingedam en Delfzijl.

Die theekistbas vonden we eigenlijk maar niks. Via-via kwamen we er achter dat er ergens (op zolder van school?) nog een oud drumstel moest staan. Dat werd opgeduikeld en zo werd ik gepromoveerd tot drummer van de band. Tot ergernis van mijn omgeving, die gek werd van mijn getik met handen en vingers op alles wat los en vast zat.

Ik kan me nog drie andere optredens met de schoolband herinneren. De eerste keer was in de gymzaal tijdens een ‘FUFI’. Visnetten aan de balken, dansen op sokken, en optreden met een eenvoudige gitaar- en zangversterking. De tweede keer was in het Wapen van Leiden, een paar nummers tijdens een Internos-avond. Met meer versterking, maar zonder monitoren op het toneel. Zonder monitoren, geluidboxen op de muzikanten gericht, hoor je werkelijk niets van wat je mede-muzikanten spelen. Chaos alom dus. Harry die voortdurend in paniek achterom keek omdat hij geen idee had waar we in een nummer aan het spelen waren. 

Het hoogtepunt van die schoolband is hierboven al aangestipt.  Twee of drie nummers van The Beatles, waaronder ‘Lucy in the Sky with Diamonds’. We hadden een soort rare Beatle jasjes aan en we stonden in een zeer vreemde opstelling omdat de piano niet op het podium mocht staan. Die stond op de grond aan de zijkant van dat podium. Harry zat dus een meter of meer lager dan Jan, MJ en ik. Het voordeel was wel dat hij nu niet achterop hoefde te kijken. De foto’s staan elders op de website.
Tijdens de repetities is nog gevraagd of wij geen muziekstandaards nodig hadden. Theo Uden Masman en Benny Goodman gebruikten die toch ook? Nee dus, wij speelden alles uit het hoofd. 

675 Schoolband 2Volgens MJ, die ik nog even heb gepolst om te checken of mijn herinneringen een beetje klopten, hebben we ook nog een keer in een loods bij het Eemskanaal opgetreden, maar daar staat mij niets meer van bij. 

In de loop van 1968 was het voorbij. We zaten niet meer bij elkaar in de klas omdat Harry en ik in de vierde bleven zitten en MJ en Jan over gingen. Bovendien kreeg ik toen een baantje op woensdag- en zaterdagmiddag. Einde van die schoolband.

MJ speelt nog steeds gitaar. Ik speel geen drums meer, maar heb me enige jaren geleden wel een gitaar aangeschaft en heb mezelf enkele akkoorden aangeleerd. MJ en ik hadden graag nog een keer in de oude opstelling opgetreden, maar helaas zijn Harry en Jan enkele jaren geleden overleden. 


Afdrukken   E-mailadres

Je kunt alleen reacties plaatsen als je bent ingelogd.